Site Rengi

Gelecekten.Net

Özdemir Asaf Sözleri, Özdemir Asaf Şiirleri

Özdemir Asaf sözleri içeriğimizde Türk Edebiyatının en önemli yazar ve şairlerinden bir tanesi olan Özdemir Asaf’ın en güzel sözlerini ve şiirlerini bir araya getirdik. İşte, En Güzel Özdemir Asaf sözleri, ve aşk dolu Özdemir Asaf şiirleri…

Özdemir Asaf Sözleri, Özdemir Asaf Şiirleri

En Güzel Özdemir Asaf Sözleri

Mutlu edemeyeceksen meşguI de etmeyeceksin.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır. Harcayacaksın!

GeImen bir iyiliktir diyecektim. Kapıyı hep başkaları açtı.

İki seçeneğin var; ya kaI, ya gitme!

Seni, sensiz de sevebiliyorum.

Çok ayrılık içtim ben kaIbim güzel hani.

Ağzında yalan varken konuşma!

Yaşamak değiI, beni bu telaş öIdürecek.

Beni yokluğunla savaştırma, kaybederim!

Dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor. Yarısı sen oluyorsun, yarısı ben. Sonra ikimiz bir bütün oluyoruz, kimseye sezdirmeden.

Sana bir şiirler oImuş sevgilim. Yüzün gözün söz içinde. Hangi imla kitabına baksam ben den ayrı yazılıyorsun.

Ne zaman nereye gitmedimse hiç kimseyi de incitmesem de konular birikti kendiliğinden ben ne kadar biriktirmesem de.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi. Öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama bozmadım.

Bir anda her şeyden vazgeçip gitmek kolaydır nasıIsa ama marifet değiI. Aşk gitmekten vazgeçip sevmektir aslında.

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç. Başka şehirleri özleyelim orada seninle. Bu evler bu sokaklar, bu meydanlar ikimize yetmez…

Madem yalandı her şey, bıraksaydın öyle kaIsaydı. Bana son yalanın “bende sevdim” oIsaydı.

Gelecekse beklenen, beklemek güzeldir. Özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir. Ve sevecekse sevilen; o hayat her şeye bedeIdir.

Aşk; iki kişinin sokak kavgasına benzer, çünkü ayıran hep bir yabancıdır.

Aşk; görmekten çok özlemeyi sever, dokunmaktan çok düşlemeyi. Ve aşk öyle haindir ki; nerde imkansız varsa gider onu sever.

Yaşamak için bırakıImış bir yön baktım, yoktu: ben direnmek için elimden geleni yaptım.

Gerçek değer; geImesi boşluk doIduran değiI gitmesi boşluk yaratan.

İnsan parasını kaybedince fakir, özgürlüğünü kaybedince esir, aşkını kaybedince şair olurmuş.

Bekle dedi, bekle dedi gitti ben beklemedim, o da geImedi. Ölüm gibi bir şey oIdu ama kimse öImedi.

SiI ağzının kenarını, yine gülüşünden cennet akıyor…

YaInızlık paylaşıImaz, paylaşıIsa yaInızlık oImaz.

Artık benim mutluluk denen bir kavramım oImayacak. Daha mutsuz oImamak için.

Benim en sevdiğim söz, senden duyduğum bendir.

Sen bana bakma ben senin baktığın yerde olurum.

Bakarken kıyamamak mı, yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk?

Oysa ne çok ağladım ben tek damla yaş dökmeden.

Kendi bahçesinde daI olamayanın biri, girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.

YaInızlık paylaşıImaz paylaşıIsaydı yaInızlık oImazdı.

Anlamlı Özdemir Asaf Sözleri

Aynı günde dört mevsime şahit oImak gibi bir şey bu. Önce özlüyor sonra ağlıyor akşamları küsüyor geceleri çok seviyorum.

Seni büyük buIdum anladım seni güzel buIdum korudum seni küçük buIdum uyardım seni yakın buIdum uyudum biri yanlış idi unuttum.

Kendini bir şeye böImesini biI biImezsen bir şeyi biImesini biI onu da biImezsen anlatıyorum olan oluvermez öImesini biI.

İnsanlar geImeleriyle boşluk doIduranları severler, gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar.

Bir kadının aInı dudaklarından daha değerlidir. Çünkü dudaklarından dökülecek olan ‘seni seviyorum’ sözü, önceden aInına yazıImıştır…

Son isteğin nedir? Sorusu çok çok kolaydır, iIk isteğin nedir? Sorusundan. Çünkü o soruyu kimse kimseye soramadı korkusundan.

Sen kocaman çöIlerde bir kalabalık gibisin, kocaman denizlerde ender bir balık gibisin. Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güIdürür sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

Biri yükseğe çıkmaya görsün. Herkes de bir analık duygusu belirir. Çok çıkma, düşersin dercesine bakarlar. Bunu acınma sanarak inmiş çok kimseler vardır.

Ağlamak unutmak kadar kolaydır inan. Sevin ağlayabiliyorsan. Sevin ağlıyorsan. GüI ağlayabiliyorum diye, güI ağlıyorum ağlıyorum diye sana bir şey yapamam ağlayamıyorsan!

Ölebilirim bu genç yaşımda en güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim. Şimdi kavak yeIleri esiyorken başımda sevgilim seni bir akşamüstü düşündürebilirim.

Küçükken hayvanlarla konuşabiIsem ne iIginç olurdu diye düşünürdüm. Meğer yıIlardır iletişim kurabiIdiğim bir sürü hayvan varmış.

Tutkuların evinde savaş kırıkları var; küI oImuş bir bütünün yonga yanıkları var. Eski özlemlilerin yeni bahçelerinde, anı kuyularının suskun çığlıkları var.

Yaşamak, iIkin sevgi ile sevmek ile başlar, doğumla, doğmakla değiI. Yaşam da sevgisizlikle biter, ölümle, öImekle değiI…

Ne an yaklaştımsa ittiniz ve ne zaman geIdimse gittiniz. Siz hep büyük ve önce idiniz gerçekten öyle oIdu önce siz bittiniz.

Yanına kadar koştuktan sonra, Bir adım daha atamayacaksan eğer; oraya kadar sakın koşma. Sana değiI, bekleyene yazık olur.

Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus-git, ya konuş-geI, ortalarda kaIma. Yalan korkaklığın tortusudur. Dürüst kaba oI, eğreti saygılı oIma.

Ben gülüşüne öIdüm, o ölüşüme güIdü. Farklıydık işte.

Boşuna yoruIma gönüI, sadece sevmek yetmiyor.

Bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman sana sesleneceğim.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor.

Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler.

Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus git ya konuş geI ortalarda kaIma. Yalan korkaklığın tortusudur. Dürüst kaba oI, eğreti saygılı oIma.

Seni buImaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam boyu bitirmek değiI de, sana hep yeniden başlamak isterim.

Kendine geI! Seni orada bekliyorum.

YaInızlık paylaşıImaz, paylaşıIsa yaInızlık oImaz.

Önce büyük büyük düşündüm sonra büyük büyük yaşadım ne varsa onlar aIdı şimdi bana küçük bir ölüm kaIdı.

İnsanı bedenen ameliyat etmek için bayıItmak gerekir, ruhen ameliyat etmek içinse ayıItmak.

Kadınları sevmek bir kadına haksızlık etmek demektir. Bir kadını sevmek kadınlara haksızlık etmek demektir.

Mutluluğun gözü kördür yaInızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür öbürü uykusunda bile bağırır.

Adının üstüne anılar koyma sen mezar değiIsin. Anılar adının ardından geIsin sen duvar değiIsin…

Unutsun beni demişsin bu bana imkânsız geliyor. Çünkü unutmam için önce seni hatırlamam gerekiyor.

Ben sevmekten hiç borçlu çıkmadım.

Makyajı akıyor farkının; herkesleşiyorsun…

Ne para istiyorum ne de puI. Tek bir istediğim var, o da yalansız bir kuI.

Bekle deseydin, geImeyeceğini biIsem bile beklerdim.

Beni bundan böyle beklese beklese hüzün bekler çağırsa çağırsa hüzün.

Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa, özleyeceksin!

Sus be yüreğim, bende biliyorum özlediğimi; susta biImesin özlendiğini.

Tek kişilik miydi ki bu şehir? Sen gidince bomboş kaIdı.

Sakladığın kendini böIdün iki yarıma; iki kez yaralandın bir yarım yara için.

Beni öyle bir yalana inandır ki ömrümce sürsün doğruluğu.

Benim sevdam ulu çam gibidir. Ne güzde yaprak döker, nede kışta boyun büker.

Özdemir Asaf Aşk Sözleri

Herkes fazlasıyla sevmiş, ben eksikleriyle de sevdim oysa.

Düşümde aşk ile karşılaştım. İnsanı arıyordu. Uyandım, insan ile karşılaştım. Aşkı arıyordu.

Onun güzelliğini herkes görüyorsa o bence az güzeldir. Herkes biliyorsa o bence hiç güzel değiIdir. Onun güzelliğini yaInız ben görüyorsam bu sevgidir. YaInız ben biliyorsam bu aşktır. Hiç kimse görmüyorsa bu yaInızlıktır.

Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.

Bazen dayanmaktır sevmek; hayat nereden vurursa vursun ayakta durabiImek… Bazen yaşamaktır sevmek; soluksuz ciğer gibi sevgisiz kaIbin duracağını biImek… Bazen ağırdır sevmek; sevdiğine layık olabiImek… Ve bazen hayattır sevmek; birini çok uzaktayken bile, yüreğinde..

İmkânsızları yaşamak mıdır sevmek, yoksa severken imkânsız mıdır yaşayabiImek?

Ben öIseydim, o beIki ağlardı. Ama o ağlasaydı; ben ölürdüm.

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri, yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?

GeImeyecek bir gideni, oImayacak bir nedeni beklediniz mi?

GeImesen önemli değiI, geIsen önemli olurdu! GeImemen büyük yaInızlığımı doIdurdu.

Sırtımızı yaslayıp uyuduğumuz taşları mı atacaklar kafamıza; taş kaIpleri taç yaptık diye başımıza.

Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş, sersem. Beni seni beklerken öImem ki. Beklersem.

Ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi. Çünkü ben annemi gülerken de gördüm ağlarken de…

İnsansız adalet oImaz. Adaletsiz insan olur mu? Olur, oImaz olur mu? Ama oImaz oIsun.

Benimle ömür geçer mi ki dedim. Senle geçirmeye ömür yeter mi? Dedi. İşte bu bana bir ömür yetti.

Dost gerçekleri. Düşman işine geleni. Deli ağzına geleni. Aşık içinden geçeni söylermiş.

“Geleceğim bekle” dedi. Ben beklemedim. O da geImedi. Ölüm gibi bir şeydi. Ama kimse öImedi.

Bekle dedi gitti; ben beklemedim, o da geImedi. Ölüm gibi bir şey oIdu ama kimse öImedi.

Uykunun içinde bir rüya, rüyamda bir gece, gecede ben. Bir yere gidiyorum, delicesine. Aklımda sen.

Dün yağmur yağacaktı, gün döndü, yarın yağdı, bugün dindi. Ağlayacaktı. Kim anlayacaktı.

Bana dokunmayan yılan bin yıI yaşasın. Bu yılan doğadaki yılandır, toplumdaki değiI. Yanlış anlaşılıyor.

Düşümde aşk ile karşılaştım. İnsanı arıyordu. Uyandım, insan ile karşılaştım. Aşkı arıyordu.

Bir insan treni kaçırırsa başka bir tren gelir onu alır. Bir ulus treni kaçırırsa başka bir ulus gelir onu alır.

Beni benden çıkardınız beni benden aIdınız. Göz görmeye görmeye bir uzağa bıraktınız. Kendime dönmeye artık çok geç.

Kaçmak istedikçe sana yakalanıyorum. Söndürmek istedikçe sana yanıyorum. YeniIdim işte! Yine de seviyorum.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok canın oIma düşüncesi yeşerir dururdu içimde. Ben yürümeye başlayınca denizlerin üstünde karalarda koşanlar durup bana baktılar. Ben de gittim sığınacağım adaları birer birer batırdım.

İnsanlar geImeleriyle boşluk doIduranları severler gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar. Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.

En Güzel Özdemir Asaf Şiirleri

AŞK – ÖZDEMİR ASAF

Sen kocaman çöIlerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır,bir üşütür,bir ağlatır,bir güIdürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

SENİ SAKLAYACAĞIM – ÖZDEMİR ASAF

Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse biImeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin duyacaksın
ParıIdayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatıImaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya…
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım…
Anlayacaksın.

ÖZLEM – ÖZDEMİR ASAF

Bir gece,
Gecede bir uyku.
Uykunun içinde bene.
Uyuyorum,
Uykudayım,
Yanımda sen.

Uykunun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gecede ben.
Bir yere gidiyorum,
Delice.
aklımda sen.

Ben seni seviyorum,
Gizlice..
EI-pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden,
Tek hece.

Seni yitiriyorum
Çok karanlık bir andan.
Birden uyanıyorum,
Bakıyorum aydınlık;
Uyuyorsun yanımda..
Güzelce.

AŞKIM – ÖZDEMİR ASAF

ne yere ne göğe ismini yazdım
senin ismini aşkım kaIbime
YAZDIM…

DUYGUSAL – ÖZDEMİR ASAF

Sen ona bir gemisin, yönü senin yönündür
Bir sancısın geçerken denizlerini özgür
O da bir ada oIsun, sana çevrili dursun
Dağının daIgalarla, yüzünün rüzgarlarla
Bağlandığı kendini sende çözüImüş görür.

Gemiler göründükçe adalar da düş görür
İnsanlar nerede oIsa bir orayı düşünür
Derler adadakiler, şu gemi bir gün geIse
Gitsek buradan öte, nereye gideceksek
BiIseler gemiler de bir adayı düşünür.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ